8 Haziran 2009 Pazartesi

KESİŞEN YAZGILAR ŞATOSU

ITALO CALVINO – Çeviren: Semin Sayıt

Özlem Pekcan’ın kitaplığından…


Kahramanımız işiyle uğraşırken başını kaldırınca karşısında birisinin oturduğunu ve imbikleriyle karnilerini karıştırıp durduğunu görmesin mi?
- “Kimsiniz siz? Ne yapıyorsunuz orada?”
- “Bak ne yapıyorum!”
Büyücü, bu sözleri söylerken eliyle ispirto ocağının üstünde fokurdayan bir cam kabı göstermişti.

Sofra arkadaşımızın Para Yedilisi’ni ortaya atarken kocaman açılmış ve kamaşmış gibi duran gözlerine bakınca, gördüğünün ne olduğundan hiç kuşkumuz kalmadı: Doğunun bütün görkemli altın madenleri gözlerinin önüne serilmişti.
O zaman düzenbaza şunu sormuş olmalı:
- “ Bana altının gizini söyleyebilir misin?”


Şimdi açılan Para İkilisi bir değiş tokuşa işaretti; aralarında bir alışveriş olduğunu, bir şeylerin el değiştirdiğini düşündürüyordu.
Kim olduğu bilinmeyen yabancı – “İstersen satarım”, demiş olmalı.
- “Karşılığında ne istersin?”


Yanıt, hepimizin aklından geçendi: - “Ruhunu!” Ama gene de öykücü
yeni kâğıdı açıncaya kadar pek emin değildik. Bu kâğıdı ortaya açmadan önce bir an durakladı ve ters yönden bir dizi açamaya başladı. Evet, yeni gelen kâğıt Şeytan’dı, yani öykücümüz karşısındakinin, her türlü dolap ve düzenin değişmez hükümdarı şeytanın ta kendisi olduğunu anlamıştı –bu arada biz de sofra arkadaşımızın Doktor Faust olduğunu fark etmiştik. (Ruhunu Satan Simyacının Öyküsü’nden)
Yukarıdaki bölüm; İtalo Calvino’nun Kesişen Yazgılar adlı kitabından alıntı. Yolculukları sırasında aniden gece bastırınca, sık bir ormanın ortasındaki Şato’da bir araya gelen yolcular öykülerini tarot kartlarıyla anlatıyorlar. Kartlar sınırlı, anlatacak şeyler çok olunca, öyküler giderek içe içe geçiyor.

Kitaplığımdaki nüsha, Can Yayınları tarafından, Semin Sayıt’ın çevirisi ile 1996 yılında basılmış. Bence bulmaya da okumaya da değer. Özellikle de, Tarot ve Tarot kartları ile bir tanışıklığınız varsa ve gizemleri sizi de kendinize çekiyorsa, bu kitaptan ayrıca zevk alacağınızdan eminim.

Hiç yorum yok: